Magiczne stany umysłu

Skuteczne zastosowanie magii wymaga wejścia w odmienny stan świadomości, zwany w różnych systemach transem, gnozą, stanem alfa lub jeszcze inaczej. W rzeczywistości istnieje cała grupa magicznych stanów świadomości. Mają one dwie podstawowe cechy: silne scentrowanie miejscu i czasie i dominację rzeczywistości subiektywnej nad obiektywną.

Scentrowanie w miejscu i czasie oznacza pełne, jednoznaczne skupienie na chwili obecnej bez rozbieganych myśli. Nasza myśl i uwaga niesie ze sobą dużo energii. Większość ludzi ma w głowie chaos. Spędza większość dnia na marzeniach na jawie, często dotyczących rzeczy nierealnych, w których urzeczywistnienie sami nie wierzą lub rozważaniach i wspomnieniach przeszłości. Energia zostaje rozproszona między mnóstwo idei, wskutek czego każda z nich otrzymuje tak niewielką jej część, że nie wywiera to żadnego efektu. Jeśli uwaga jest skierowana wyłącznie na rzeczy już istniejące i rzeczywiste, energia, "nie widząc" potrzeby działania, pozostaje w nas. Jeśli w takim stanie skupimy się na jednym celu bez żadnego rozproszenia, skierujemy na niego zaskakująco dużą ilość energii. Celem na przykład rytuału jest między innymi wymuszenie przykucia uwagi do tu-i-teraz poprzez uczynienie tu-i-teraz możliwie absorbującym. Podobny wpływ mają niektóre substancje psychoaktywne, które usypiają dyskursywne myślenie odpowiedzialne za bezużyteczny i nieskuteczny rodzaj fantazjowania.

Dominacja rzeczywistości psychicznej, subiektywnej nad obiektywną oznacza z kolei uwierzenie w większą realność naszego własnego świata, narodzonego w naszym wnętrzu, niż tego, co określa się mianem rzeczywistości. Zwykle w naszej nieuświadomionej hierarchii rzeczywistości "namacalne" warunki zewnętrzne są odbierane jako mające większą moc niż nasze myśli i wyobrażenia. W niektórych sytuacjach, na przykład podczas śnienia, ulega to odwróceniu.

Sposobów osiągania magicznych stanów świadomości jest wiele i osiągnięte dzięki nim stany różnią się jakościowo, co nie oznacza, że są lepsze lub gorsze, ale że są bardziej lub mniej przydatne do określonych działań. Wymienię z krótkim komentarzem kilka najbardziej znanych sposobów.

1. Głęboki relaks i autosugestia. Napięcie ciała i umysłu wynika z ukierunkowania na zewnątrz, gotowości do reagowania na zewnętrzne bodźce. Rozluźnienie przenosi centrum uwagi do wewnątrz. Ta technika sama w sobie nie prowadzi do bardzo głębokiego transu, ale jest dobrą metodą wstępną i stanem przejściowym, z którego łatwo się przechodzi w głębsze gnozy przy użyciu innych technik.

2. Rytuał i nierzeczywiste światy. Dokonanie serii skomplikowanych i niecelowych z logicznego punktu widzenia czynności skupia uwagę na tu-i-teraz, a niezwykłość sytuacji przenosi umysł w stan wiary w alternatywną rzeczywistość. Podobne działanie ma jakiekolwiek "nierealne" otoczenie, w którym się w pełni uczestniczy - na przykład niektóre koncerty lub performance z efektami audiowizualnymi. Rytuał ma tę przewagę nad nimi, że jest się w nim najważniejszym aktorem i wchodzi się w odmienną rzeczywistość najgłębiej, tworząc ją, a nie będąc jej konsumentem. Ale nawet po wizycie w teatrze na surrealistycznej lub fantastycznej sztuce, której atmosferze się poddaliśmy, zdolność skutecznego zastosowania magii wzrasta. U jednostek wyjątkowo wrażliwych i obdarzonych dobrą wizualizacją taki efekt może wywołać nawet zaangażowana lektura książki fantasy lub słuchanie muzyki w warunkach domowych.

3. Powtarzanie. Monotonne, rytmiczne czynności nie wymagające wysiłku intelektualnego, jak bicie w bębny lub taniec do takiej muzyki, mantrowanie i inne skutecznie wyłączają dyskursywny umysł - niestety po dość długim czasie i pełnym skupieniu na nich, chyba że już wytworzyło się uwarunkowanie.

4. Wycieńczenie ciała. Mało rzeczy tak potrafi przywołać do tu-i-teraz, jak wyraźne czucie swojego ciała. Długie ćwiczenia fizyczne, głodówki, stosowane w niektórych nurtach magii niedotlenienie lub zadziałanie bólem też prowadzi do magicznych stanów świadomości, ale ten zestaw technik wymaga ostrożności ze względu na możliwość uczynienia sobie trwałej krzywdy.

5. Halucynogeny. Niektóre substancje psychoaktywne automatycznie powodują silne przesłonięcie rzeczywistości obiektywnej przez subiektywną, a nadmiar i niezwykłość wrażeń wymusza skupienie na tu-i-teraz. Problemem jest zastosowanie ukierunkowanej woli, bo rozbicie świadomego umysłu zachodzi tak daleko, że człowiek pod wpływem halucynogenów najczęściej się biernie poddaje wrażeniom i szybkim zmianom nastroju. Świadome pokierowanie tymi stanami wymaga siły.

6. Techniki oddechowe. Skupienie na oddechu i utrzymywanie określonego rytmu oddychania przez dłuższy czas albo niedotlenienie lub przetlenienie potrafią wprowadzić w głębokie transy. Mimo pozornej prostoty, nie są to całkowicie bezpieczne techniki i ich silniejsze odmiany powinny być na początku stosowane pod opieką doświadczonej osoby. Dotyczy to zwłaszcza oddychania holotropowego i technik pranayamy.

7. Techniki głosowe. Jest ich wiele, na uwagę zasługuje mruczenie lub gaworzenie. Wydajemy z siebie głos bez słów lub z bezsensownymi słowami, pozwalając mu płynąć lub starając się nim wyrazić jakąś emocję. Dyskursywne myślenie jest werbalne i przestawienie się na niewerbalne wyrażanie siebie sprowadza umysł do pierwotnego, dziecięcego, magicznego stanu.

Ta lista nie wyczerpuje wszystkich możliwości. Jak widać, jest ich sporo. Magiczny stan świadomości ma walory przeżycia samego w sobie, nawet, jeśli nie jest wykorzystany do świadomej magii i dlatego warto go na początku poćwiczyć bez żadnego celu i nauczyć się znajdować w nim przyjemność. Częste obcowanie z tą częścią umysłu, która się wtedy uaktywnia, uwarunkowuje człowieka na łatwe wchodzenie w takie stany.

powrót