Przemiany aury
Jeśli masz opanowaną wizualizację i sterowanie myślami, możesz się pobawić
bardzo ciekawą możliwością, jaką to daje.
Ubierz się w sposób ukrywający
atrakcyjność seksualną. Jeśli nie chcesz przeprowadzać tego ćwiczenia ze wzorcem
seksu, możesz się ubrać jak człowiek ubogi i ćwiczyć to z obrazem bogactwa albo,
jeśli jesteś nikłej postury, z archetypem siły. Chodzi o to, żeby wygląd
zewnętrzny w żadnym razie nie sugerował tego, co zaprojektujesz na swojej
aurze.
Następnie skup się - niektórym pomaga czynienie tego przed lustrem
- i dokonaj silnej wizualizacji siebie jako idealnego, pociągającego kochanka,
bogacza albo
albo silnego i potężnego wojownika. Obraz musi się nałożyć w
twojej wyobraźni na ciebie. Wzmocnij go. Możesz wyobrażać sobie siebie jako
odpowiednie z pogańskich bóstw, dokonując tym samym niemej inwokacji tego
bóstwa. Nie tworzysz tylko astralnego wyglądu, ale rodzaj energii. Skup się na
rodzaju emocji właściwym dla archetypu, jaki na siebie nakładasz, poczuj to
mocno. Poświęć na to wystarczająco wiele czasu, żeby obraz się
utrwalił.
Teraz idź między nieznajomych ludzi i obserwuj, co się będzie
działo. Nie zmieniaj swojego zachowania i nie staraj się zgrywać amanta ani
macho. Bądź bóstwem w ukryciu, w pełni sobą. Zaskoczy cię, jak ludzie będą cię
traktować - tak, jakby traktowali kogoś, kogo sobie wyobraziłeś, o ile udało ci
się zrobić to dostatecznie mocno. Zwykle na początku trzeba poćwiczyć, ale wbrew
pozorom ta technika nie należy do trudnych.
W tej technice tkwi też
tajemnica niewidzialności. Niewidzialność wywołana magią nie oznacza, że ktoś
staje się fizycznie przejrzysty. Powoduje, że ludzie go nie dostrzegają. Na
pewno miałeś w swoim życiu sytuacje, gdy szukałeś jakiegoś przedmiotu, a potem
znalazłeś go w miejscu, do którego już przedtem zajrzałeś, nie zauważając go.
Twoja podświadomość z jakichś powodów zablokowała postrzeganie tego przedmiotu.
W podobny sposób można zablokować postrzeganie własnej osoby u innych.
Są
na to dwa skrajne sposoby. Pierwsza to dokonać projekcji postaci zupełnie
przeciętnej i nie rzucającej się w oczy lub identycznej z tymi, pośród których
się idzie nie chcąc zwracać ich uwagi na to, że jest się obcym. Przechowała się
anegdota o Stalinie, z którym znany mag założył się, że zjawi się o określonej
porze w jego prywatnej kwaterze. Kwatera Stalina była silnie strzeżona i
generalissimus niemal zapomniał o tym osobliwym spotkaniu, gdy o umówionej
godzinie jego gość pojawił się przed nim. Zanim poleciały głowy strażników, mag
zdradził swoją tajemnicę - dokonał na siebie projekcji postaci jednego z
najbardziej zaufanych doradców Stalina, którego nikt nie ośmielał się
zatrzymywać. To nakłoniło Stalina do dania środków na program badania mocy
parapsychiczych i ich możliwych zastosowań w szpiegostwie i wojnie.
Druga
technika jest dość absurdalna, bo polega na dokonaniu projekcji czegoś
nienaturalnego, dziwacznego, niezwyczajnego. Ludzie o zamkniętych umysłach mają
tendencje do ignorowania tego, co nie mieści się w ich schematach postrzegania
świata. Kroniki opisały przypadek, gdy Indianie widząc po raz pierwszy
hiszpańskie statki zbliżające się do brzegów Ameryki nie widzieli nic, choć
statki były w pełni w polu ich widzenia. Nie mogli przyjąć do wiadomości
istnienia czegoś takiego, więc ich umysł to wykreślił z informacji docierających
do mózgu. Dopiero, gdy ktoś im wyjaśnił, co widzą, byli w stanie to dostrzec.
Umysł współczesnego człowieka wychowanego na fantazji obecnej w mass mediach
jest znacznie bardziej otwarty i elastyczny niż umysł ludów pierwotnych, ale
wciąż pozostawia możliwości zastosowania tej techniki. Jeśli czytałeś Świat
Dysku T. Pratchetta, to na pewno pamiętasz postać Śmierci - postaci, którą
widzieli tylko magowie, zaś zwyczajni ludzie albo go nie dostrzegali, albo
widzieli w nim zwyczajnego człowieka, bo ich umysł dorabiał mu cechy, które
pozwalały przyjąć do wiadomości obecność takiej postaci - albo doznawali w jego
obecności osobliwego zaćmienia umysłu i otępienia, jeszcze jedna obrona umysłu
przed koniecznością przyjęcia czegoś nie mieszczącego się w głowie. Jeśli
dokonasz projekcji na przykład kolorowego ręcznika chodzącego po ulicy lub
czegoś równie absurdalnego, są spore szanse na to, że twoja obecność będzie
całkowicie ignorowana - jednak trzeba pamiętać, że to się prawdopodobnie nie uda
wśród magów albo ludzi, których umysły są otwarte na wszelkiego rodzaju absurd,
jak na przykład wśród cyganerii artystycznej.
Jest to jedna z tych
zdolności magicznych, która może mieć różnorakie zastosowania manipulacyjne i
niezbyt ?czyste", ale jak każda zdolność, jest tylko narzędziem i może być
wykorzystywana w dobry, zły lub neutralny sposób. Możesz zaprojektować na siebie
wizję archetypu kochającej matki, gdy idziesz między ludzi nieufnych, którym
chcesz dać poczucie bezpieczeństwa przy swojej osobie albo użyć tego rodzaju
magicznego płaszcza, w postaci archetypu siły, gdy zdarzy ci się konieczność
przejścia przez niebezpieczną dzielnicę. Pamiętaj, że dokonując projekcji
jakiegoś ?płaszcza" na siebie zbyt często, zaczniesz przejmować cechy archetypu
na stałe, a to nie zawsze jest pożądane - możesz zacząć być przez wszystkich
traktowany jak obiekt seksualny lub ze strachem.
Przemiany aury i ciała
astralnego mogą być także wykorzystywane w inny sposób. Ciało astralne, jak cały
astral, jest plastyczne, a będąc częścią ciebie jest znacznie bardziej podatne
na kształtowanie twoją wolą niż cokolwiek innego z tego wymiaru. W naturalnej
postaci ciało astralne jest odbiciem ciała fizycznego, ale jego plastyczność
pozwala spełniać na tym poziomie wszelkie fantazje o mutantach i cyborgach
ulepszonych dodatkowymi kończynami i automatami. Na przykład wampiry psychiczne
często wykształcają sobie ?ssawki", którymi podsysają się do aury drugiego
człowieka, by pobrać z niej energię. Rogi na głowie albo róg na czole, jak u
mitycznego jednorożca, powodują zdolność szczególnie ukierunkowanego i
skupionego wysyłania energii z tego miejsca ciała (najczęściej czakry), w którym
?wyrosną". Trwałe odkształcenie ciała astralnego wymaga wysiłku i nie należy się
nim bawić bez doświadczenia, albowiem taka przemiania zmienia obieg energii w
ciele astralnym i dokonana bezmyślnie może ten obieg zaburzyć tak, że pojawią
się problemy z ciałem fizycznym. Ciało fizyczne jest oporne na przekształcenia i
raczej nie przybierze formy mutanta, aczkolwiek trwałe jednoczenie się w ten
sposób z archetypem na przykład jakiegoś zwierzęcia może nadać rysy twarzy
chakterystyczne dla tego zwierzęcia. Dopóki nie czynisz tego pod opieką mistrza,
który zna się przepływie energii i skutkach poszczególnych odkształceń,
potraktuj te informacje jako ciekawostkę i wykorzystuj raczej do rzeczy
jednoznacznie pozytywnych, jak na przykład wizualizowania na swojej aurze
archetypu wiecznej młodości - taka praktyka, stosowana regularnie, może znacząco
spowolnić procesy starzenia się.
Czas też powiedzieć coś o energii
kształtów i świętej geometrii. Tarcza może być wizualizowana w różnych
kształtach. Te kształty mają swoje dodatkowe właściwości, poza swoją ochronną
rolą.
Kanty są miejcami wypływu energii, zaś gładkie, kuliste
powierzchnie - ich zatrzymania. Dlatego głowa człowieka jest kulą, ponieważ mózg
człowieka nie może sobie pozwolić na utratę energii - ona się dokonuje przez
kończyny. Dlatego, jeśli chcesz uczynić jakiś kształt bardziej ?powstrzymującym"
i magazynującym", zaokrąglij jego kanty.
Kula jest kształtem doskonałym,
pozbawionym kantów, całkowicie ciągłym. Znaczenie kantów jest dwojakie - z
jednej strony kant jest czymś, co zaburza boską ciągłość i daje znać o
ograniczeniu materii, z drugiej strony jest tym, co porządkuje materię. Ludzkie
ciało, ogień, woda, powietrze nie mają kantów. Im bardziej coś jest ujęte w
formę, ograniczone i ograniczające, tym bardziej jest kanciaste. Nie należy tego
rozumieć w negatywnym sensie; formy ograniczające są bardzo potrzebne dla
ukierunkowania energii. Dlatego kula, będąc boskim kształtem, jest całkowicie
neutralna. Zachowuje większość energii we własnym wnętrzu, przetacza się po
wszystkim, z trudem wchodząc w interakcje z innymi kształtami. Kula jest
jednocześnie izolacją i objęciem wszystkiego w sobie. Kule są dobrymi
?nośnikami" energii, ponieważ nie tracą jej po drodze lub tracą jej minimalne
ilości.
Czworościan foremny jako najbardziej skupiona ze wszystkich brył
- w sensie użycia minimalnej ilości ścian pozwalających na stworzenie
domkniętej, złożonej z płaskich ścian, trójwymiarowej bryły - jest kształtem
silnie ukierunkowanym, ściągającym, hamującym, narzucającym optymalność
wykorzystania energii, ale także ograniczającym i hamującym uczucia i
narażającym na nadmiar utraty energii poprzez zbyt ostre kąty. Nie stosuje się
go nazbyt często.
Sześcian to kształt silnie związany z żywiołem ziemi
poprzez bycie skonstruowanym z ośmiu kwadratów - liczba cztery, jako liczba
żywiołów, symbolizuje świat materialny. Jest to kształt silnie uziemiający,
pozwalający na stabilność i silne zakorzenienie, uporządkowanie, ale także
utrudniający kontakt z wyższymi, lżejszymi energiami.
Ośmiościan złożony
z dwóch złożonych podstawami piramid jest związany z żywiołem powietrza. Ma
formę ?bąka", z wyraźną osią, wokół której może się obracać. Jest to bardzo
dynamiczny kształt, pozwalający na znaczne przyśpieszenie obiegu energii, ale
osoby źle radzące sobie z szybkością i chaosem nie powinny go
stosować.
Stożek to forma bardzo agresywna. Jest to kolec. Jego czubek ma
właściwości bardzo precyzyjnego i silnego wyrzucania z siebie energii. Zwykle
jest to potrzebne jedynie w bojowych zastosowaniach magii, stożek jest też formą
silnie wyczerpującą, z jednej strony bardzo stabilną, a jednak po przewróceniu
bardzo niestabilną i mającą ograniczony zakres ?manewru", w odróżnieniu od kuli.
Naturalnym ruchem wewnętrz stożka jest wznosząca się i zagęszczająca się ku jego
czubkowi spirala.
Dwunastościan foremny, którego ścianami jest dwanaście
foremnych pięciokątów to bardzo złożony kształt, ale też bardzo interesujący.
Zawiera w sobie wiele innych brył, złożonych w różnych proporcjach i jest
odbiciem Kosmosu, a przez zbliżony do kuli kształt ma silne właściwości
zachowywania energii oraz ochrony, poprzez wpisany w każdą ze ścian pentagram.
Ten kształt pobudza także silnie zmysły, włączając w to te ?pozazmysłowe". Jeśli
czyjeś umiejętności wizualizacji pozwalają na zbudowanie wokół siebie takiej
konstrukcji, jest ona jedną z bardziej wskazanych.
Walec łączy ze sobą
stabilność sześcianu i doskonałość koła. Jest to kolumna - symbolika kolumny
jest aż nadto znana: wsparcie i piękno. Jest to statyczny kształt, dobrze
zachowujący energię, aczkolwiek nie blokujący jej i pomagający w utrzymaniu
skupienia. Walec, którego jedna lub dwie podstawy są zlane ze stożkami, to
niezwykle interesująca forma, o której właściwościach i zastosowaniach da się
wywnioskować z tego, co zostało powiedziane.
Dwudziestościan złożony z
dwudziestu równoramiennych trójkątów silnie pobudza kontakt z wyższymi energiami
i moc ognia, wznoszącego się ku górze. ?Rozlanie się" wewnątrz tej bryły może
być drogą do mistycznych przeżyć poczucia energii bóstwa.
Istnieją też
bardziej skomplikowane, acz regularne kształty, wśród nich gwiaździste lub
składające się z brył podstawowych, na przykład pięciu sześcianów zlanych ze
sobą tak, że tworzą regularną gwiazdę, jednak takie rzeczy wykraczają poza
zakres niniejszej pracy, podobnie jak opis brył pominiętych, a mało
skomplikowanych. Medytacja nad kształtami albo lektura materiałów szkół
kultywujących tradycje pitagorejskie, a także studia nad znaczeniem liczb są
wskazane dla tych, których ten temat szczególnie zainteresował - a mocą
kształtów mozna uczynić naprawdę wiele przy małym wysiłku własnym, ponieważ
zastosowanie kształtu jest fraktalnym podłączeniem się do jednego ze schematów
przenikających cały wszechświat i skorzystaniem z ?inercji wszechświata"
nadającej energii określony przepływ w obrębie takiego schematu, zamiast
wydatkowania własnej energii na konstrukcję tego przepływu. Natomiast materiał
jest w tej mierze bardzo obszerny, regularnych brył jest wiele, a nieregularne,
wymagające dużej ostrożności w stosowaniu i będące często celowymi zaburzeniami
i deformacjami przepływu energii, są jeszcze ciekawsze, a ich zastosowanie
nierzadko zasługują na określenie mrocznych.
Inny interesujący temat to
kolory. Kolory bardzo silnie przemawiają do podświadomości i wizualizacja
określonego koloru to bardzo szybki i naturalny sposób na przywołanie związanej
z nim energii. Można się wizualizacyjnie otoczyć lub wypełnić danym kolorem,
jeśli potrzebujemy więcej danego rodzaju energii.
Czerwień to kolor
dynamiki, walki, krwi, namiętności, fizyczności, ognia. Wyraża niezbędne do
życia ciepło, ale także agresję. Jest to kolor Marsa - aktywności, pełni życia i
wojowniczości.
Róż, będący zmieszaniem czerwieni z bielą, czyni energie
czerwieni subtelniejszymi i delikatnymi. Jest to kolor miłości, opiekuńczości,
ale także nadmiernej delikatności i nadmiernego dawania.
Czerwień
burgundu, rubinowa barwa, to kolor zmysłowości, rozkoszy zmysłowych, związanej z
tym władzy.
Pomarańcz, kolor Merkurego, to kolor szybkości, koncentracji,
zorganizowania i nadmiaru energii, niezmordowania w pracy, jako połączenie dwóch
bardzo energetycznych i ciepłych kolorów, czerwieni i żółci. Jest to czerwień
pozbawiona swojej właściwości ?słomianego ognia".
Żółty, kolor Słońca, to
kolor radości, dominacyjnej osobowości, przeływu energii i niedestrukcyjnego
ciepła (ciepło czerwieni ma w sobie potencjał destrukcji).
Zieleń, kolor
Wenus i przyrody, to kolor piękna, uzdrawiania i przyjaźni, a także
harmonii.
Morski błękit, kolor oceanu, to kolor bardzo wyciszający i
uspokajający, nawet bardziej niż zieleń, która zawiera w sobie silny rys
zainteresowania światem zewnętrznym i nawiązywania z nim relacji. Ocean trwa sam
dla siebie. Może to być dobry kolor ochronnego odcięcia się od nadmiaru
emocji.
Błękit, kolor nieba i Jowisza, to kolor spokojnej, dostojnej
królewskości, a także chłodnego intelektualizmu. Schładza, stymuluje twórczość i
praktyczność, łączy niebo z ziemią, będąc również kolorem wody.
Granat
jest kolorem dyscypliny, autorytetu, powściągnięcia, niezależności. Należy do
kolorów używanych jako ochronne, jest silniej schładzający niż błękit, będąc
mieszaniną błękitu i czerni.
Kolor wrzosu bardzo pobudza intuicję i
wrażliwość na duchowe siły. Fiolet ma te właściwości w jeszcze większym stopniu.
To kolor ducha, mistycyzmu, duchowych mocy, a także duchowej władzy, w
odróżnieniu od wrzosu, który wyraża intuicję całkowicie bierną i pełną ciepła i
pokory.
Brąz, kolor ziemi, to kolor bardzo ugruntowujący, dający poczucie
bezpieczeństwa, stymulujący praktyczność i skupienie na tym, co
ziemskie.
Czerń jest kolorem silnie pochłaniającym i skupiającym. Dodaje
siły i odgradza, ale może także powodować przyciąganie do siebie nadmiaru
zanieczyszczeń. Nie należy go uważać za kolor zła, jednak z jego stosowaniem w
astralu należy być ostrożnym. Jest to kolor skrajnie bierny i nieaktywny,
odsysający energię, ale także bardzo silnie dyscyplinujący albo dający
odpoczynek poprzez wyczyszczenie z emocji.
Biel, odwrotnie, jest kolorem
bardzo wyizolowanym, aktywnym, nie podatnym na zanieczyszczenia; wyraża światło
i energię i jako taki ma uniwersalne zastosowanie.
Szarość to
neutralność, mieszanina i zrównoważenie czerni i bieli. Jest to kolor całkowicie
nieaktywny, zamrażający w bezruchu. Nie dotyczy to srebra, które poprzez bycie
?błyszczącą", jasną szarością jest kolorem bardzo ochronnym, kolorem metalu i
Księżyca, a także silnym.
Złoto to kolor nadmiaru, eksplozji
energetycznej, dlatego jest równie chętnie jak biel stosowany w praktykach
wizualizacyjnych dotyczących własnego ciała. Tworząc swoje ?astralne płaszcze"
pamiętaj o kolorystyce, która pozwala w łatwy sposób panować nad rodzajami
energii, jakie są przyciągane i wzmacniane